Οι Σκωτσέζοι metallers Cnoc An Tursa επέστρεψαν με το τρίτο full-length album τους, “A Cry For The Slain”. Αφού “βυθίστηκα” στον νέο τους δίσκο και ετοίμασα το review για το Metal Revolt, είχα τη μεγάλη τιμή να μιλήσω με τον Reni McDonald Hill για την επιστροφή της μπάντας, τη δημιουργική διαδικασία πίσω από το album, σκωτσέζικους θρύλους και όλα όσα έρχονται για τους Cnoc An Tursa. Καλή απόλαυση!
Γειά χαρά και ευχαριστούμε που αφιερώνεις χρόνο για να μιλήσετε στο Metal Revolt! Πώς είστε;
Είμαστε πολύ καλά, ευχαριστούμε. Αυτή την περίοδο είμαστε αρκετά απασχολημένοι, βάζοντας τις τελευταίες πινελιές στις τελικές μας πρόβες για την πρώτη μας εμφάνιση μετά από σχεδόν εννέα χρόνια, στο “A Weekend of Darkness” στο Fell Foot Wood, στην Cumbria.
Μετά από αρκετά χρόνια σιωπής, οι Cnoc An Tursa επιστρέφουν με το “A Cry For The Slain”. Πώς νιώθετε που επιτέλους κυκλοφορείτε το τρίτο full-length album σας;
Είναι τεράστια ανακούφιση που καταφέραμε επιτέλους να ηχογραφήσουμε και να παράγουμε έναν ολοκληρωμένο δίσκο ανεξάρτητα. Μετά από πολλή προσπάθεια και μέσα από μια αρκετά απότομη “καμπύλη μάθησης”, πετύχαμε τον ήχο που είχαμε πάντα στο μυαλό μας — και σκοπεύουμε να συνεχίσουμε με αυτή την προσέγγιση και στα μελλοντικά μας projects.
Δεν φοβάστε να φέρετε επικά και μελωδικά στοιχεία στη μουσική σας, ενώ ταυτόχρονα κρατάτε ζωντανό το black metal πνεύμα. Μπορείς να μας μιλήσεις λίγο περισσότερο για τη δημιουργική διαδικασία μέσα στη μπάντα; Πώς συνθέτετε συνήθως τα τραγούδια σας;
Συνήθως ξεκινάμε τα τραγούδια μας από την κιθάρα, προσθέτουμε synths και αφήνουμε τα φωνητικά για το τέλος. Δημιουργούμε rough demos, τα οποία δουλεύουμε και βελτιώνουμε μέσα σε εβδομάδες ή μήνες, ανάλογα με το vibe και την ατμόσφαιρα που θέλουμε να πετύχουμε. Κάποιες φορές προσθέτουμε ή αφαιρούμε στοιχεία, ανάλογα με το τι χρειάζεται το κάθε κομμάτι.
Αυτή τη φορά απομακρύνθηκα από τον υπολογιστή και επικεντρώθηκα σε έναν πιο φυσικό τρόπο δημιουργίας μουσικής. Είτε αυτό σήμαινε να τζαμάρω με την κιθάρα μου στον κήπο και να ηχογραφώ γρήγορα riffs στο κινητό, είτε να παίρνω έμπνευση βλέποντας ταινίες τρόμου. Το να κάθομαι και να κοιτάζω το Cubase απλά δεν μου ξυπνά πλέον τη δημιουργικότητα. [γέλια]
Ποιο είναι το αγαπημένο σου σημείο από το “A Cry For The Slain”;
Το outro, “The Nine Maidens of Dundee”, είναι ένα από τα καλύτερα κομμάτια πιάνο που έχω συνθέσει ποτέ και λειτουργεί σαν το ιδανικό κλείσιμο για το album. Είμαι επίσης πραγματικά πολύ χαρούμενος με τις φανταστικές συμμετοχές της γυναικείας φωνής της Katie Wills σε αρκετά κομμάτια — κάτι που θέλουμε πολύ να εξερευνήσουμε ακόμη περισσότερο στις επόμενες κυκλοφορίες μας.
Πώς θα περιέγραφες προσωπικά τον ήχο των Cnoc An Tursa σε κάποιον που δεν έχει ακούσει ποτέ τη μπάντα;
Αυτή είναι δύσκολη ερώτηση, γιατί κάθε album και κάθε τραγούδι μοιάζει να έχει τη δική του ξεχωριστή ταυτότητα. Δεν ακολουθούμε κάποιο αυστηρό στυλ γραφής ή συγκεκριμένους κανόνες. Απλώς εκφράζουμε ό,τι βγαίνει φυσικά εκείνη τη στιγμή, κάτι που αντικατοπτρίζει και την οργανική διαδικασία σύνθεσης που έχουμε.
Αν όμως έπρεπε να το περιγράψω, θα έλεγα πως είναι ένας συνδυασμός Pagan Black Metal με τη σκωτσέζικη rock μπάντα Big Country.
Η μουσική σας είναι βαθιά συνδεδεμένη με τη σκωτσέζικη λαογραφία, τους μύθους και την ιστορία. Πώς επιλέγετε ποιοι μύθοι ή θρύλοι θα γίνουν τραγούδια;
Ως μακρινός συγγενής του Clan MacDonald, η ιστορία της Caoineag και της Σφαγής του Glencoe είχε πάντα βαθιά προσωπική σημασία για μένα, οπότε ήταν φυσικό να αντλήσω έμπνευση από αυτήν για ένα τραγούδι.
Στην εφηβεία μου συνήθιζα να κατασκηνώνω στο Glencoe, και γνωρίζοντας την ιστορία του τόπου — αλλά και τη δική μου σύνδεση με αυτήν — η εμπειρία είχε πάντα μια ιδιαίτερα απόκοσμη αίσθηση.
Στη γενέτειρά μας, το Falkirk, οι Kelpies τιμώνται μέσα από δύο εντυπωσιακά γλυπτά ύψους 100 ποδιών. Το kelpie, ριζωμένο στη σκωτσέζικη λαογραφία, είναι ένα μυθικό πνεύμα του νερού που αλλάζει μορφές και συχνά απεικονίζεται ως άλογο που κατοικεί σε ποτάμια και λίμνες. Αυτά τα γλυπτά αντανακλούν αυτόν τον θρύλο, ενώ ταυτόχρονα λειτουργούν και ως φόρος τιμής στη βιομηχανική κληρονομιά της Σκωτίας, όπου τα άλογα έπαιζαν κάποτε σημαντικό ρόλο στη μεταφορά αγαθών μέσω των καναλιών και υποστηρίζοντας τις αγροτικές εργασίες. Κάτι που ταιριάζει απόλυτα, αν σκεφτεί κανείς πως βρίσκονται δίπλα στο κανάλι Forth & Clyde.
Ως παθιασμένος πεζοπόρος στα Cairngorms, ήταν επίσης απολύτως φυσικό να γράψουμε ένα τραγούδι εμπνευσμένο από το “Am Fear Liath Mòr“. Είναι μια παρουσία που μου έρχεται πάντα στο μυαλό όταν περπατάω σε εκείνη την περιοχή, ειδικά σε συνθήκες ομίχλης, όπου η ατμόσφαιρα μπορεί πολύ γρήγορα να γίνει εξαιρετικά ανησυχητική.
Πάντα είχα πάθος για τις παλιές ταινίες τρόμου και βαμπίρ της Hammer, οπότε όταν ανακάλυψα πως η Σκωτία έχει τον δικό της βαμπιρικό θρύλο, τη Baobhan Sith, ήταν φυσικό να θελήσω να εξερευνήσω και αυτό το θέμα.
Πόσο σημαντικοί είναι οι μύθοι και η σκωτσέζικη ιστορία στην προσωπική σας ζωή, πέρα από τη μουσική;
Οι μύθοι και η σκωτσέζικη ιστορία είναι εξαιρετικά σημαντικοί για εμάς, όχι μόνο ως πηγή μουσικής έμπνευσης, αλλά και ως βασικό κομμάτι του ποιοι είμαστε. Μας συνδέουν με την κληρονομιά μας, την ταυτότητά μας και τα τοπία από τα οποία προερχόμαστε.
Η ιστορία της Σκωτίας είναι πλούσια σε αφηγήσεις αγώνα, αντοχής και πολιτισμού, και αυτά τα θέματα αγγίζουν βαθιά τη μπάντα σε προσωπικό επίπεδο.
Για ακροατές εκτός Σκωτίας, κάποια από αυτά τα ονόματα και τις ιστορίες ίσως είναι εντελώς άγνωστα. Σας αρέσει η ιδέα πως η μουσική σας μπορεί να λειτουργήσει και σαν πύλη για να ανακαλύψει κάποιος τη σκωτσέζικη λαογραφία και κουλτούρα;
Απόλυτα — πραγματικά εκτιμούμε πολύ αυτή την πλευρά αυτού που κάνουμε. Η ιδέα ότι η μουσική μας μπορεί να λειτουργήσει σαν πύλη για ακροατές εκτός Σκωτίας, ώστε να ανακαλύψουν τη λαογραφία, την ιστορία και την κουλτούρα της, είναι κάτι που απολαμβάνουμε ειλικρινά και για το οποίο νιώθουμε περήφανοι.
Πολλές από αυτές τις ιστορίες, είτε έχουν τις ρίζες τους στον μύθο, είτε στον θρύλο, είτε σε πραγματικά ιστορικά γεγονότα, δεν είναι ιδιαίτερα γνωστές πέρα από τη Σκωτία. Αν η μουσική μας ξυπνήσει την περιέργεια κάποιου να ψάξει βαθύτερα αυτά τα θέματα, τότε αυτό είναι μια επιβράβευση για εμάς. Σημαίνει πως η μουσική κάνει κάτι περισσότερο από το να ακούγεται απλώς — βοηθά να μοιραστεί και να διατηρηθεί ζωντανή μια πολιτιστική ταυτότητα.
Κοιτώντας πίσω στη μακρά πορεία των Cnoc An Tursa, τι σημαίνει αυτό το νέο κεφάλαιο για τη μπάντα;
Αυτό το νέο κεφάλαιο μοιάζει πραγματικά με σημείο καμπής για εμάς. Έχουμε αφιερώσει πολύ χρόνο και προσπάθεια στο να εξελίξουμε τον ήχο μας και να φτάσουμε σε ένα σημείο όπου είμαστε πραγματικά χαρούμενοι με αυτό που δημιουργούμε. Τώρα νιώθουμε πως είναι η σωστή στιγμή να το βγάλουμε προς τα έξω.
Πάνω απ’ όλα, αυτή η φάση έχει να κάνει με την επιστροφή μας στη σκηνή και με το να παίξουμε όσο το δυνατόν περισσότερα live. Αυτό ήταν πάντα ένα τεράστιο κομμάτι του ποιοι είμαστε ως μπάντα: η άμεση σύνδεση με τον κόσμο, το να ζωντανεύουν τα τραγούδια και το να μοιραζόμαστε αυτή την ενέργεια σε live συνθήκες.
Σε ευχαριστούμε πάρα πολύ για τον χρόνο σου! Στείλε ένα μήνυμα στους αναγνώστες μας!
Cheers mate!
Reni McDonald Hill
Ένα τεράστιο ευχαριστώ στον Reni McDonald Hill και σε όλη τη μπάντα Cnoc An Tursa που μας τίμησαν με αυτή τη συνέντευξη! Το “A Cry For The Slain” κυκλοφορεί τώρα μέσω της Apocalyptic Witchcraft Recordings και το προτείνουμε ανεπιφύλακτα σε όλους!
