H συνεντευξη αυτη εγινε απο τον αρθρογραφο της ομαδας του Reckoning Hour / Metal Revolt Κωνσταντινο Σωτηρελη στις 25 Φέβρουαριου 2015.
Γεια σου Alex! Είναι μεγάλη τιμή για μένα που κάνω αυτή τη συζήτηση μαζί σου! Σε ευχαριστώ πάρα πολύ!
Λοιπόν, πώς πάνε τα πράγματα μέχρι στιγμής;
Alex: Χαρά μου, όλα πάνε καλά, ευχαριστώ.
Πώς πάνε τα πράγματα με τους Testament;
Alex: Καλά. Κάναμε ένα διάλειμμα για τις γιορτές και τώρα επιστρέψαμε στον προγραμματισμό για τη φετινή χρονιά.
Ο Peterson είχε δηλώσει σε μια συνέντευξη πριν από λίγους μήνες ότι οι Testament αναμένεται να κυκλοφορήσουν νέο άλμπουμ στις αρχές του 2015. Ισχύει κάτι τέτοιο;
Alex: Πιστεύω πως ναι, αν και ταυτόχρονα τα πράγματα συνήθως παίρνουν περισσότερο χρόνο απ’ όσο περιμένουμε. Δεν είμαστε μπάντα που μπορεί απλώς να βγάζει έναν μέτριο δίσκο κάθε χρόνο· πρέπει να έρθει φυσικά. Παρ’ όλα αυτά, το γράψιμο λογικά θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στους επόμενους μήνες, και ελπίζουμε στη συνέχεια να μπούμε στο στούντιο ανάμεσα στις περιοδείες αυτής της χρονιάς.
Μπορείς να μας δώσεις κάποιες λεπτομέρειες για το νέο άλμπουμ των Testament;
Alex: Νομίζω πως, για άλλη μια φορά, θα είναι ένα μείγμα από διαφορετικές περιόδους της μπάντας. Εγώ φέρνω περισσότερο τις μελωδικές ιδέες και τις single-note γραμμές, ο Eric φέρνει περισσότερο τις chordal, riff-based ιδέες, αλλά υπάρχει και αλληλοεπικάλυψη. Και ο τελευταίος δίσκος είχε γραφτεί έχοντας στο μυαλό τον Paul Bostaph, αλλά τελικά ηχογραφήθηκε με τον Gene Hoglan, οπότε πήρε μια διαφορετική γεύση. Αυτός ο δίσκος γράφεται με τον Gene στο μυαλό στα τύμπανα, οπότε αυτό σίγουρα θα επηρεάσει τον ήχο.
Οι δύο τελευταίες σας κυκλοφορίες ήταν πολύ καλές και άρεσαν πολύ στο κοινό. Νομίζω ότι αυτά τα άλμπουμ είναι ένα μήνυμα ότι οι Testament είναι ακόμη ζωντανοί. Έχω δίκιο;
Alex: Νομίζω πως ναι. Όταν επέστρεψα για το reunion, όλοι πίστευαν ότι ίσως κρατήσει μόνο για μια περιοδεία ή το πολύ για έναν δίσκο. Και τώρα το reunion έγινε πριν από δέκα χρόνια! Υπήρχε πάντα περιστασιακά κάποια κριτική από οπαδούς όταν ασχολούμαστε με άλλα projects — ειδικά εγώ, αφού έχω και μια κανονική καριέρα ως κιθαρίστας έξω από το metal — αλλά πρέπει να καταλαβαίνει κανείς ότι δεν είμαστε μόνο μια μπάντα, είμαστε και ξεχωριστά άτομα. Και όταν αφήνεις την ατομική πλευρά να ζει, αυτό βοηθά και τη μπάντα να παραμένει ζωντανή!
Οι Testament έχουν κυκλοφορήσει πολύ καλούς δίσκους όλα αυτά τα χρόνια και γι’ αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα ονόματα. Πόσο δύσκολο είναι, μετά από τόσα χρόνια και τόσες κυκλοφορίες, να βγάλεις έναν νέο thrash metal δίσκο που θα αγαπηθεί από τον κόσμο;
Alex: Δεν είναι ποτέ εύκολο να κάνεις έναν δίσκο, ό,τι κι αν βγει στο τέλος. Είναι μια δύσκολη διαδικασία. Αλλά όσον αφορά το να βγει καλός και να εκτιμηθεί, είναι πραγματικά τόσο απλό: αν εμείς οι ίδιοι τον ακούσουμε και πιστεύουμε ειλικρινά ότι είναι καλός, και το ίδιο ισχύει και για κοντινούς φίλους και μουσικούς των οποίων τη γνώμη εμπιστευόμαστε, τότε θα αρέσει και στους οπαδούς.
Είσαι πολύ μεγάλο κομμάτι της ιστορίας των Testament και, όπως λένε πολλοί, ένας από τους σπουδαιότερους και ταχύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών. Πώς σε κάνει να νιώθεις αυτό;
Alex: Είναι όμορφο και το εκτιμώ όταν το ακούω, αλλά δεν είναι κάτι που σκέφτομαι ποτέ. Νιώθω ότι βελτιώνομαι συνεχώς και θέλω να μοιάσω στους αγαπημένους μου μουσικούς, μερικοί από τους οποίους είναι πολύ, πολύ μεγαλύτεροι σε ηλικία, όπως για παράδειγμα ο Jeff Beck, και εξακολουθούν να φτάνουν σε νέα ύψη.
Ο Steve Di Giorgio ξανά στους Testament. Οι οπαδοί ενθουσιάστηκαν πολύ όταν βγήκε η είδηση. Γι’ αυτό πιστεύουν ότι το νέο άλμπουμ θα είναι πραγματικά πολύ καλό. Αυτό σε αγχώνει; Εννοώ, οι προσδοκίες είναι πια πολύ υψηλές.
Alex: Συμφωνώ ότι ο Steve είναι μια πολύ καλή προσθήκη και συμμερίζομαι τον ενθουσιασμό του κόσμου. Αλλά όσον αφορά τις προσδοκίες, και πάλι, δεν είναι κάτι που πρέπει να σκέφτεσαι. Κατά κάποιον τρόπο, το να φτιάχνεις έναν δίσκο μοιάζει με το να δίνεις μια συναυλία — απλώς πρέπει να ανέβεις στη σκηνή, να κάνεις το καλύτερο που μπορείς και να αποδεχτείς ό,τι συμβεί. Στο στούντιο έχεις φυσικά περισσότερο έλεγχο και μπορείς να επιστρέψεις και να αλλάξεις πράγματα, αλλά και πάλι πρέπει να υπάρχει συγκέντρωση στο να φτιάξεις εξαιρετική μουσική, όχι στο τι θα σκεφτούν οι άλλοι.
Τώρα θα ήθελα να μιλήσουμε για τα παλιά χρόνια. Θα ήθελες να μου πεις λίγα πράγματα για την περίοδο που έφυγες από τους Testament;
Alex: Ηχογραφούσαμε σχεδόν έναν δίσκο τον χρόνο και περνούσαμε τον υπόλοιπο χρόνο σε περιοδεία. Υπήρχαν φυσικά εξαιρετικές στιγμές, αλλά αν ρωτήσεις οποιονδήποτε βρισκόταν σε μπάντα σε εκείνο το στάδιο, θα σου πει ότι μπορούσε να είναι και πολύ δύσκολο. Τα πρώτα χρόνια της μπάντας ήταν πολύ τρελά, υπήρχε πολύ ποτό και όχι αρκετή συγκέντρωση. Τώρα τα πράγματα είναι καλύτερα.
Γιατί έφυγες από τη μπάντα και γιατί αποφάσισες να επιστρέψεις μετά από μερικά χρόνια;
Alex: Για όλους τους παραπάνω λόγους — ήταν πολύ δύσκολο να ζεις μέσα σε ένα λεωφορείο χωρίς προσωπικό χώρο, και κάθε βράδυ μετά το live γέμιζε από μεθυσμένους τζαμπατζήδες , μες στον καπνό. Αλλά πέρα από αυτό, κατάλαβα ότι η μουσική είχε τόσα περισσότερα να μου δώσει. Στα είδωλά μου ήταν και ο Randy Rhoads, που ήταν ένας πολύ αφοσιωμένος μουσικός και όχι μόνο στο metal. Χρειαζόμουν να δουλέψω με διαφορετικούς τύπους μουσικών, κάτι που κάνω μέχρι σήμερα.
Μετά από όλα αυτά τα χρόνια έχεις συνεργαστεί με πολλούς μουσικούς. Επίσης μπήκες στους Savatage το 1994 και έπαιξες κιθάρα για τον Ozzy Osbourne το 1995. Πώς νιώθεις γι’ αυτά;
Alex: Είμαι περήφανος και για τις δύο αυτές εμπειρίες. Στην περίπτωση των Savatage, δεν μου φαινόταν σωστό να μείνω, γιατί ήμουν πολύ στραμμένος σε διαφορετικά μουσικά είδη. Και στην περίπτωση του Ozzy, παρότι κράτησε μόνο περίπου μία εβδομάδα, ήταν συναρπαστικό και μόνο το να βρίσκομαι σε εκείνον τον κόσμο για λίγο και να παίζω με έναν τέτοιο θρύλο. Ήταν πραγματικά τιμή.
Σου λείπουν εκείνες οι μέρες;
Alex: Όχι ιδιαίτερα. Νιώθω πολύ λιγότερο εξαρτημένος από την ανάγκη να έχω άλλη μία μπάντα για να έχω καριέρα. Επιλέγω να παίζω part-time στους Testament, αλλά παράλληλα κάνω και τους δικούς μου δίσκους, όπου είμαι εγώ ο songwriter, arranger, composer, producer κτλ., όπως το Planetary Coalition που μόλις κυκλοφόρησα.
Στα μέσα και προς τα τέλη της δεκαετίας του ’90 ήσουν πολύ δραστήριος. Είχες διάφορα projects, ανάμεσά τους funk και jazz μπάντες. Πώς σε βοήθησαν αυτά τα είδη μουσικής να εξελίξεις τις ικανότητές σου;
Alex: Ισχύει, αλλά στην πραγματικότητα τώρα είμαι ακόμη πιο δραστήριος, ανάμεσα στο Planetary Coalition, το Alex Skolnick Trio, ένα improvisation group με τρεις κιθάρες, τους Metal Allegiance και πολλά ακόμη. Όλο αυτό με έχει βοηθήσει πάρα πολύ, μου έχει δώσει πολλές περισσότερες ιδέες για συνθέσεις και έχει κάνει την παλιότερη δουλειά μου — που τότε μου φαινόταν το αποκορύφωμα των δυνατοτήτων μου — να μοιάζει εύκολη.
Σου αρέσουν η jazz και η funk όσο και το thrash metal;
Alex: Ναι. Και εκτιμώ κάθε είδος μουσικής που γίνεται καλά, ακόμη και είδη που δεν παίζω, όπως η κλασική και η country. Δεν βλέπω διαφορά — η καλή μουσική είναι καλή μουσική και πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω πώς γίνεται κάποιος να ακούει και να πηγαίνει μόνο σε συναυλίες ενός και μόνο είδους. Ίσως να είμαι απλώς περίεργος.
Να περιμένουμε νέο jazz άλμπουμ από τη μπάντα σου;
Alex: Ναι, την πρώτη live ηχογράφηση του Alex Skolnick Trio, με δύο ολοκαίνουργια τραγούδια. Θα κυκλοφορήσει αργότερα μέσα στη χρονιά.
Έχουν οι Testament σχέδια για live εμφανίσεις ή μεγάλη περιοδεία;
Alex: Ναι, υπάρχουν αρκετές περιοδείες που ετοιμάζονται, ξεκινώντας από τον Απρίλιο.
Νομίζω πως πρέπει να έρθετε εδώ, στην Ελλάδα, για να δείτε τι σημαίνει mosh pit (χα-χα). Εδώ αγαπάμε πολύ τους Testament.
Alex: Συμφωνώ. Έχουμε έρθει, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, αλλά έχει περάσει πολύς καιρός. Και στο παγκόσμιο project μου, το Planetary Coalition, υπάρχουν δύο τραγούδια με έναν εξαιρετικό Έλληνα μπασίστα, τον Παναγιώτη Ανδρέου.
Λοιπόν, αυτά προς το παρόν. Κλείσε τη συνέντευξη με ένα μήνυμα προς τους οπαδούς σου.
Alex: Ευχαριστώ τους οπαδούς στην Ελλάδα, και παντού, για τη στήριξή τους…Ώπα!
