Σήμερα έχω τη μεγάλη χαρά και τιμή να φιλοξενώ τους Beyond The Veil και, πιο συγκεκριμένα, τους Yoshihiro (τον οποίο στη συνέχεια θα αναφέρουμε ως Yoshi) και DB Karma. Μαζί τους μιλήσαμε για το συγκρότημα,τη νέα τους κυκλοφορία ( διαβάστε για το Oblivion εδώ), το μουσικό τους όραμα, το μήνυμα που θέλουν να περάσουν μέσα από τη μουσική τους, αλλά και για τον γενικότερο σκοπό πίσω από αυτή τη δημιουργική πορεία. Ήταν μια πολύ όμορφη συνέντευξη, την οποία πραγματικά απόλαυσα.
Γεια σας, Beyond The Veil, και καλώς ήρθατε στο Metal Revolt! Είναι χαρά μας που σας έχουμε μαζί μας. Πώς πάνε τα πράγματα για το συγκρότημα αυτή την περίοδο;
(Yoshi)
Αυτή τη στιγμή απλώς φροντίζουμε να μπουν όλα στη σειρά για την κυκλοφορία του νέου άλμπουμ και, ειλικρινά, είναι μια πολύ καλή περίοδος για τη μπάντα.
Είμαστε απλώς ενθουσιασμένοι που επιτέλους αυτό το άλμπουμ θα βγει εκεί έξω, στον κόσμο.
(DB Karma / DBK)
Ναι, αυτή την περίοδο γράφω υλικό για το δεύτερο άλμπουμ. Για να είμαι ειλικρινής, ούτε εμείς το περιμέναμε, αλλά φαίνεται πως αυτή τη φορά θα κινηθεί πολύ περισσότερο προς την πλευρά του ακραίου metal.
Για τους αναγνώστες που ανακαλύπτουν τώρα τη μουσική σας, μπορείτε να μας συστήσετε τους Beyond The Veil και να μας πείτε πώς ξεκίνησαν όλα;
(Yoshi)
Οι Beyond The Veil έχουν να κάνουν ουσιαστικά με το να φέρνουν αντιθέσεις μέσα στο ίδιο μουσικό κομμάτι — πράγματα όπως η ένταση και η ηρεμία, το χάος και η ομορφιά, όλα να συνυπάρχουν δίπλα δίπλα.
Πάντα επηρεαζόμουν έντονα από την progressive μουσική, ειδικά από πράγματα όπου διαφορετικά συναισθήματα συνυπάρχουν φυσικά. Αυτός είναι ο ήχος που πάντοτε με τραβούσε.
(DBK)
Ο Yoshi πάντα ήταν πολύ μέσα στο prog rock των ’70s–’80s και στον πιο μοντέρνο prog metal ήχο των ’90s. Εγώ, από την άλλη, είμαι κι εγώ φανατικός του prog, αλλά και μεγάλου μέρους του thrash των ’80s και του death και black metal των ’90s. Πηγαίνουμε πολύ πίσω μαζί — παίξαμε πρώτη φορά σε μια τοπική black metal μπάντα που λεγόταν Tyrant, από τα τέλη των ’90s μέχρι τις αρχές των 2000s. Τότε βγάλαμε τρία άλμπουμ, όλα γραμμένα κυρίως από εμένα, πιο κοντά στο συμφωνικό black metal.
Ο Yoshi δεν είναι απλώς σπουδαίος κιθαρίστας, είναι και εξαιρετικός συνθέτης. Ακόμα και τότε, σκεφτόμουν διαρκώς ότι κάποια μέρα ήθελα να κάνω κάτι με το υλικό του.
Μετά το τελευταίο άλμπουμ των Tyrant, ουσιαστικά απομακρύνθηκα από τη μουσική για περίπου 15–16 χρόνια. Δεν παρακολουθούσα καινούργιες μπάντες ή οτιδήποτε, οπότε, ειλικρινά, είμαι αρκετά εκτός του τι συμβαίνει σήμερα.
Οι Beyond The Veil ξεκίνησαν περίπου την περίοδο του COVID. Ήμουν κολλημένος να δουλεύω από το σπίτι, βαριόμουν απίστευτα, κι έτσι σκέφτηκα να προσπαθήσω να γράψω ξανά μουσική για πρώτη φορά μετά από χρόνια. Στην αρχή έκανα τα περισσότερα μόνος μου, αλλά σταδιακά έπεισα τον Yoshi να αναλάβει περισσότερα. Είναι απλώς υπερβολικά καλός, ειλικρινά. Και πέρα από αυτό, είναι κι ένας εξαιρετικός recording engineer.
Αν είσαι σε metal μπάντα και σε νοιάζει πραγματικά ο ήχος σου, πρέπει να τον βάλεις να σου κάνει mixing ή mastering. Θα σε φτιάξει σωστά, και δεν χρεώνει και μια περιουσία. Αν ενδιαφέρεστε να συνεργαστείτε μαζί του, απλώς επικοινωνήστε μαζί του στο εξής email: beyondtheveiljapan@gmail.com. Πιθανότατα θα σας αναλάβει mixing και mastering σε πολύ καλή τιμή, το υπόσχομαι. Ναι, προς το παρόν το κόστος ζωής στην Ιαπωνία είναι αρκετά χαμηλό, οπότε βοηθά κι αυτό.
Ετοιμάζεστε να κυκλοφορήσετε το νέο σας άλμπουμ, το “Oblivion”, μέσω της Wormholedeath Records. Πρέπει να είναι μια πολύ συναρπαστική στιγμή για εσάς. Πώς νιώθετε για αυτή την κυκλοφορία;
(Yoshi)
Το περιμένω πραγματικά με ανυπομονησία.
Νιώθω πως αυτός ο δίσκος μας βοήθησε να εδραιώσουμε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, αλλά ταυτόχρονα ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε πραγματικά τι είμαστε ως μπάντα. Αυτό το άλμπουμ είναι απλώς ένα βήμα μέσα σε αυτή τη διαδικασία.
Ανυπομονώ να το ακούσει ο κόσμος.
(DBK)
Για να είμαι ειλικρινής, το μυαλό μου βρίσκεται ήδη στο επόμενο άλμπουμ. Ηχογραφήσαμε το Oblivion πίσω στο 2024, οπότε τώρα μιλάμε για περίπου ενάμιση χρόνο πριν. Είναι περισσότερο μια φάση του τύπου «επιτέλους, βγαίνει κι αυτό». Ειλικρινά, απλώς ελπίζω να το απολαύσει ο κόσμος.
Από όσα ακούσαμε στο preview, το “Oblivion” δείχνει μεγάλη μουσική ποικιλία και βάθος. Μπορείτε να μας πείτε περισσότερα για τον ήχο σας και τη συνολική μουσική σας προσέγγιση σε αυτό το άλμπουμ;
(Yoshi)
Η μουσική μας περιστρέφεται πραγματικά γύρω από την αντίθεση.
Πολλά από τα κομμάτια μας κινούνται ανάμεσα σε βαριά και πιο ήρεμα σημεία, αλλά το κλειδί για εμάς είναι να βεβαιωνόμαστε πως αυτά δεν ακούγονται ασύνδετα — όλα πρέπει να κυλούν φυσικά.
Σκεφτόμαστε συνεχώς το πώς θα διατηρήσουμε αυτή την αίσθηση συνοχής, σαν να πρόκειται για ένα ενιαίο έργο.
(DBK)
Έχουμε τόσο μεγάλο εύρος επιρροών, που η μουσική μάλλον μοιάζει σαν να ανοίγεις κάποιο περίεργο κουτί με παιχνίδια, σωστά; Αυτό ακριβώς συμβαίνει όταν αντλείς πράγματα από τόσες διαφορετικές πηγές.
Το «βάθος» είναι σίγουρα κομπλιμέντο — αλλά στις μέρες μας είναι και λίγο δύσκολο να «πουληθεί». Με το Spotify και το Amazon Music, ο κόσμος πηδάει από κομμάτι σε κομμάτι. Αν κάτι δεν τον κερδίσει αμέσως, το προσπερνάει.
Όταν ήμουν παιδί, μάζευα όσα λίγα χρήματα είχα για να αγοράσω ένα ή δύο LPs ή CDs. Ακόμα κι αν κάτι δεν μου άρεσε με την πρώτη, συνέχιζα να το ακούω επειδή το είχα πληρώσει, ξέρεις; Και κάποιες φορές συνειδητοποιούσες πως αυτό το άλμπουμ που αρχικά δεν σου άρεσε ήταν τελικά απίστευτα βαθύ. Έχω την αίσθηση ότι σήμερα λιγότεροι άνθρωποι ακούν έτσι, οπότε ναι… δεν ξέρω πώς θα «κάτσει» το άλμπουμ μας στον κόσμο.
Τι ενέπνευσε το concept και τον ήχο του “Oblivion”;
(Yoshi)
Έχουμε επηρεαστεί έντονα από εκείνο το είδος έκφρασης που συναντάς στην progressive μουσική — όπου η ένταση και η ομορφιά υπάρχουν δίπλα δίπλα.
Το να πάρουμε αυτά τα στοιχεία και να τα διαμορφώσουμε σε κάτι που να μοιάζει πραγματικά δικό μας… αυτό βρίσκεται ουσιαστικά στον πυρήνα αυτού του δίσκου.
(DBK)
Δεν είμαστε ιδιοφυΐες ούτε επαναστάτες ή κάτι τέτοιο. Πάντα θα μας διαμορφώνουν οι μπάντες που αγαπάμε. Σε αυτό το σημείο, ουσιαστικά δεν υπάρχει πια κάτι εντελώς ανήκουστο στη μουσική. Αυτό που κάναμε σε αυτό το άλμπουμ ήταν να πάρουμε όλες αυτές τις επιρροές και να τις εκφράσουμε με τον δικό μας τρόπο. Οπότε ναι, θα ακούσεις κλασική μουσική, prog rock, extreme metal — μερικές φορές ακόμα και μικρά στοιχεία από jazz ή pop να ξεπροβάλλουν.
Προσωπικά, τα τελευταία 15 χρόνια άκουγα κυρίως κλασική μουσική και πιο σύγχρονο prog — πράγματα όπως ο Steven Wilson, με τον οποίο είχα κολλήσει πολύ. Πριν από αυτό ήμουν φουλ σε thrash, death, black metal… και ακόμα πιο πριν, σε prog rock. Είναι σαν να τα έριξα όλα αυτά μέσα σε ένα κουτί και να έχτισα αυτό το άλμπουμ από εκεί.
Μπορείτε να μας μιλήσετε για το στιχουργικά κομμάτι του άλμπουμ;
(Eric — κιθαρίστας, τραγουδιστής)
Built on Sand:
Στην ουσία, αυτό είναι ένα τραγούδι για τις επιλογές. Σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας, υπάρχει ένας άπειρος αριθμός επιλογών που μπορούμε να κάνουμε, και συχνά η αδράνεια από μόνη της είναι μία από αυτές τις επιλογές. Όμως μπορεί να είναι δύσκολο να ξέρεις ποια επιλογή είναι η σωστή, ειδικά όταν δεν φαίνεται να υπάρχει ξεκάθαρη λύση.
A Glimpse into Eternity:
Αυτό το τραγούδι μιλά για τη φαινομενικά ατελείωτη σκληρότητα της ανθρωπότητας. Εν μέρει εμπνεύστηκε από τους βομβαρδισμούς της Χιροσίμα και του Ναγκασάκι, αλλά ακόμα και σε περιόδους ειρήνης, η ανθρωπότητα δείχνει ακραία αγριότητα με τόσους πολλούς τρόπους, σε κάθε γωνιά του κόσμου.
Reflection:
Αυτή είναι στην πραγματικότητα μια διαφορετική εκδοχή στίχων για ένα τραγούδι με το ίδιο όνομα που είχα γράψει για μια προηγούμενη μπάντα γύρω στο 2008 ή 2009. Σε αυτή την εκδοχή, ανακάτεψα τη σειρά των στίχων από την παλιότερη εκδοχή, σκόπιμα, ώστε να γίνει λιγότερο ξεκάθαρη η αφηγηματική πλευρά αλλά πιο καθαρό το γενικότερο θέμα. Στην ουσία, αγγίζει δύο θέματα: την παροδικότητα και την προσωποποίηση — μια αντανάκλαση ανθρώπινων ιδιοτήτων και συναισθημάτων σε μέρη όπου αυτά δεν υπάρχουν.
Enigma:
Αν και η παροδικότητα είναι θέμα που υπάρχει σε πολλούς από τους στίχους μου, αυτό το τραγούδι ακολουθεί την αντίθετη προσέγγιση και πραγματεύεται το πόσο μονότονη θα ήταν η αιωνιότητα.
Collapse:
Αυτό το τραγούδι έχει αρκετά διαφορετικά θέματα που συνδέονται μεταξύ τους, αλλά αν έπρεπε να το συνοψίσω, θα έλεγα πως καταπιάνεται με τη διασταύρωση ψυχικής και σωματικής υγείας.
Terminus:
Στιχουργικά, αυτό το κομμάτι αγγίζει τον Μύθο του Σισύφου, την ανθρώπινη ανάγκη για αναζήτηση νοήματος, τη ματαιότητα των πράξεών μας και το αναπόφευκτο του θανάτου. Συχνά λέγεται ότι η αυτοκτονία είναι μια «μόνιμη λύση σε ένα προσωρινό πρόβλημα», αλλά αυτή η φράση είναι απαξιωτική και δείχνει έλλειψη κατανόησης απέναντι σε όσους έχουν σκεφτεί την αυτοκτονία, γιατί το πρόβλημα πολύ σπάνια είναι «προσωρινό». Ειρωνικά, οι αρχικοί στίχοι έφταναν μέχρι το τέλος του τραγουδιού και κατέληγαν στο ίδιο συμπέρασμα με τον Camus, αλλά όλοι συμφωνήσαμε πως το δεύτερο μισό του κομματιού λειτουργούσε καλύτερα ως instrumental, οπότε περίπου οι μισοί στίχοι κόπηκαν, με αποτέλεσμα ένα ελαφρώς λιγότερο αισιόδοξο τέλος από αυτό της αρχικής εκδοχής.
Πώς λειτουργεί η διαδικασία σύνθεσης μέσα στη μπάντα;
(Yoshi)
Το μεγαλύτερο μέρος της σύνθεσης το αναλαμβάνω εγώ.
Ο DB Karma συνεισφέρει με πράγματα όπως τα μέρη του πιάνου, διάφορα μικρά κομμάτια ιδεών, και επίσης δίνει feedback όσο τα τραγούδια βρίσκονται ακόμα στο στάδιο της διαμόρφωσης.
Ακριβώς επειδή δεν είναι τόσο βαθιά βυθισμένος σε κάθε λεπτομέρεια της διαδικασίας, μπορεί να βλέπει τα πράγματα πιο αντικειμενικά — και αυτή η οπτική παίζει τελικά πολύ σημαντικό ρόλο τόσο στη γενική κατεύθυνση όσο και στο να «σφίξει» το τελικό αποτέλεσμα.
(DBK)
Αυτό το άλμπουμ γράφτηκε κυρίως από τον Yoshi. Εγώ του έδινα μια γενική ιδέα — για παράδειγμα τι είδους κομμάτι ήθελα — και εκείνος επέστρεφε με κάτι πολύ δυνατό. Μετά εγώ έμπαινα και του ζητούσα να πειράξει ορισμένα σημεία εδώ κι εκεί.
Το επόμενο άλμπουμ, όμως, είναι λίγο διαφορετική περίπτωση. Αυτή τη φορά εγώ ετοιμάζω τους βασικούς «σκελετούς» των κομματιών και ο Yoshi τα ενορχηστρώνει. Οπότε ναι, μάλλον θα είναι αρκετά διαφορετικό σε αίσθηση από αυτό το άλμπουμ.
Στην πραγματικότητα, έχουμε ήδη αρκετό υλικό και για άλλο ένα άλμπουμ, και αυτό είναι γραμμένο κυρίως από τον Yoshi. Μπορεί τελικά αυτό να γίνει ο τρίτος δίσκος.
Τι ακολουθεί για τους Beyond The Veil μετά το “Oblivion”;
(Yoshi)
Αυτή είναι η πρώτη μας κυκλοφορία ως Beyond The Veil, αλλά στο επόμενο άλμπουμ θέλουμε να το προχωρήσουμε ακόμα περισσότερο — ίσως να φέρουμε περισσότερα ορχηστρικά στοιχεία και να δούμε πού θα μας οδηγήσει αυτό.
(DBK)
Όπως είπα και νωρίτερα, αυτή τη στιγμή είμαι αφοσιωμένος στο γράψιμο του δεύτερου άλμπουμ. Ο επόμενος δίσκος θα είναι πραγματικά έντονος, βίαιος και progressive. Ναι, όπως είπε και ο Yoshi, θα βάλουμε και λίγα περισσότερα ορχηστρικά στοιχεία στον επόμενο.
Υπάρχουν σχέδια για live εμφανίσεις ή περιοδεία στο άμεσο μέλλον;
(DBK)
Θα θέλαμε πολύ να παίξουμε live, αλλά είμαστε σκορπισμένοι παντού. Ο Eric — κιθάρα και φωνητικά — είναι Αμερικανός, κι εγώ βρίσκομαι στο Τόκιο. Ο Yoshi είναι στο Kobe, ο Dave στο Λονδίνο και ο Keisuke στην Okayama. Οπότε ναι… δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο να οργανωθεί κάτι τέτοιο. Είμαστε διεθνείς, και ακόμα και μέσα στην Ιαπωνία μάς χωρίζουν μεγάλες αποστάσεις.
Οπότε προς το παρόν δεν υπάρχουν συγκεκριμένα σχέδια. Αλλά αν συνεχίσουμε να βγάζουμε δυνατούς δίσκους και ο κόσμος θέλει πραγματικά να μας δει live, θα το κάνουμε να συμβεί. Είμαστε μέσα.
Σας ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Αφήστε ένα μήνυμα για τους αναγνώστες μας.
(Yoshi)
Θα προτιμούσα ο κόσμος να νιώσει αυτό το άλμπουμ, αντί να προσπαθήσει να το «καταλάβει».
Ο καθένας έχει τα δικά του συναισθήματα, τις δικές του μνήμες — οπότε ελπίζω να τα φέρουν όλα αυτά μαζί τους και απλώς να μπουν μέσα στη μουσική με τον δικό τους τρόπο.
Αν αφήσει κάτι μέσα σε κάποιον, έστω και κάτι μικρό, τότε αυτό είναι που έχει πραγματικά σημασία για εμάς.
(DBK)
Δηλαδή, ποιος πραγματικά θα κάτσει στις μέρες μας να ακούσει τραγούδια όπου ακόμα και το πιο σύντομο ξεπερνά τα επτά λεπτά; Είναι λίγο τρελό, έτσι δεν είναι;
Αλλά αν σας αρέσει το prog ή το extreme metal, υπάρχει πολύ πράγμα εκεί μέσα για εσάς. Δώστε του μια ακρόαση. Ευχαριστούμε για τη στήριξη.
