Ας ήταν σύντομο το πέρασμα του από τους Iron Maiden, ας αποδείχθηκε όχι και τόσο επιτυχημένο τελικά, το σίγουρο είναι πως μόνο οφέλη απέφερε στον Βρετανό τραγουδιστή. Κατάφερε να αποκτήσει τη δημοσιότητα που χρειαζόταν, κάτι που δε θα μπορούσε να συμβεί ποτέ με τους Wolfsbane, και να συνεχίσει την προσωπική του καριέρα με πολύ καλές δουλειές που βρήκαν απήχηση στον κόσμο.
Η φωνή του μπορεί να μην ήταν ποτέ επιπέδου Maiden αλλά είναι ιδιαίτερη και σε συνδυασμό με το πάθος του για το αγνό heavy metal και με τις συνεργασίες με καλούς μουσικούς, παραμένει στο προσκήνιο. Το “Infinite Entanglement” είναι αισίως η έβδομη δισκογραφική του δουλειά και αποτελεί το πρώτο μέρος μιας concept τριλογίας που θα συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια. Αρχικά να τονίσουμε ότι πάσχει σημαντικά στον τομέα της παραγωγής. Ο ήχος δεν είναι γυαλισμένος και καθαρός όπως θα περιμέναμε, ακούγεται κάπως πιο “πλαστικός” θα έλεγα.
Μουσικά δεν ανακαλύπτει τον τροχό. Όλοι γνωρίζουμε τι να περιμένουμε κι αυτό δεν είναι άλλο από τίμιο heavy metal με τις μελωδίες του, όμορφα solo και πιασάρικα ρεφρέν με τη γνωστή βραχνάδα στη φωνή του. 12 τραγούδια με μικρή διάρκεια το καθένα ωστέ να μην κουράζουν αλλά να πετυχαίνουν απόλυτα το σκοπό τους. Ολόκληρο το άλμπουμ ακούγεται πολύ ευχάριστα και προσωπικά κάθε φορά που ακούω νέα δουλεία του αγαπητού Blaze, κάνω και μια αναδρομή στο παρελθόν του, κάτι με παρακινεί.
Συμπερασματικά, δεν είναι ο δίσκος που θα αποτελεί ατόπημα η έλλειψή του από τη δισκοθήκη σας αλλά σίγουρα θα την εμπλουτίσει και θα σας χαρίσει αρκετές ευχάριστες ακροάσεις. Μόνο και μόνο για το πάθος του, την τιμιότητά του αλλά και την επιμονή του να συνεχίζει ακάθεκτος τόσα χρόνια, αξίζει την υποστήριξή μας!
ΓΙΑ ΤΟ RECKONING HOUR / METAL REVOLT
OKUMA
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗΣ: 23 ΜΑΡΤΙΟΥ 2016




