Alan Averill : Νιώθω ότι δεν έχω τελειώσει ακόμα!

Είμαστε πολύ περήφανοι που σας παρουσιάζουμε τον frontman των Primordial, Alan Averill! Η συνέντευξη έγινε λίγα λεπτά πριν από την εμφάνισή τους στη Θεσσαλονίκη.

Γεια σου Alan! Είναι μεγάλη τιμή για μένα να κάνω αυτή τη συνέντευξη μαζί σου!
Alan: Βεβαίως, κανένα πρόβλημα.

Λοιπόν, πώς είσαι;
Alan: Είμαι καλά, κουρασμένος. Πάντα κουρασμένος είμαι, αλλά έτσι πάει.

Είδα ότι ήσουν αρκετά απασχολημένος τις τελευταίες μέρες στην Κρήτη. Πέρασες καλά εδώ;
Alan: Ναι, πήγα απλώς να αράξω στην Κρήτη για λίγες μέρες. Μου άρεσε πολύ, είναι ωραίο μέρος, ωραίοι άνθρωποι και γενικά πολύ όμορφη πόλη. Αποφάσισα να περάσω μερικές μέρες εδώ πριν από τα live.

Έπαιξες και ως DJ ένα βράδυ, σωστά;
Alan: Χαχα, ναι…

Χθες παίξατε ζωντανά με τους Primordial στην Αθήνα. Πώς ήταν;
Alan: Ήταν πολύ καλά. Είναι πάντα ωραίο να παίζουμε στην Αθήνα. Εννοώ, ξέρεις, έχουμε έρθει πολλές φορές στην Ελλάδα. Νομίζω 3 φορές μέσα σε σχεδόν 4 χρόνια, οπότε κατά τη γνώμη μου αυτό είναι αρκετό, αλλά είναι πραγματικά ωραίο να παίζουμε εδώ.

Τι περιμένεις από τους Έλληνες οπαδούς κάθε φορά που επισκέπτεστε την Ελλάδα;
Alan: Πάνω-κάτω πάντα το ίδιο. Ο κόσμος είναι πολύ κοντά στη μπάντα και νομίζω ότι έχουμε πολύ δυνατό δεσμό με τον κόσμο εδώ.

Μετά από τόσα χρόνια με τη μπάντα, τι είναι αυτό που σε κάνει να συνεχίζεις, να δίνεις live και να γράφεις άλμπουμ;
Alan: Απλώς δεν νιώθω ότι έχω τελειώσει ακόμα. Νιώθω να εχω κινητρο, πολύ συγκεντρωμένος, δεν έχω χάσει καθόλου από τον θυμό μου, ούτε από την ενέργειά μου, ούτε από τη θέλησή μου να δημιουργώ. Νιώθω ότι δεν έχω τελειώσει ακόμα. Είμαστε εδώ για πολύ λίγο, οπότε πρέπει να το πιέσεις όσο περισσότερο γίνεται. Ελπίζω όταν φύγει η ενέργεια, να σταματήσω.

Προτιμάς τα live ή το στούντιο;
Alan: Προτιμώ τα live. Δεν έχω πραγματικά την υπομονή για το στούντιο.

Το τελευταίο σας άλμπουμ κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες. Οι κριτικές ήταν εξαιρετικές και άρεσε πολύ και στον κόσμο. Πώς σε κάνει να νιώθεις αυτό;
Alan: Είναι υπέροχο! Ξέρεις, συγκεντρώνεσαι σε αυτό που κάνεις εκείνη τη στιγμή και προσπαθείς να το κάνεις την καλύτερη στιγμή της ζωής σου εκείνη την περίοδο. Ήξερα ότι είχαμε κάποια καλά τραγούδια, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: το heavy metal είναι παιχνίδι των νέων. Οι περισσότερες μπάντες βγάζουν τους καλύτερους δίσκους τους όταν είναι 18, 19 χρονών, στους πρώτους δύο ή τρεις δίσκους. Αλλά μου αρέσει να πιστεύω ότι όσο μεγαλώνουμε έχουμε πιο έντονη ενέργεια, και αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Και τώρα έχεις και μεγάλη εμπειρία…
Alan: Σίγουρα, αλλά η εμπειρία δεν είναι το παν, γιατί μερικές φορές μπορεί να ακούγεσαι κουρασμένος. Οπότε είναι πολύ σημαντικό να μην ακούγεσαι κουρασμένος και ξοφλημένος. Δεν θέλεις να δίνεις την εντύπωση ότι δεν έχεις ενέργεια.

Αλήθεια, σε νοιάζουν οι κριτικές και οι απόψεις των οπαδών ή είσαι από εκείνους τους μουσικούς που λένε ότι γράφουν μουσική μόνο για τον εαυτό τους και αν αρέσει και στον κόσμο, έχει καλώς;
Alan: Είναι λίγο και τα δύο. Γράφεις τραγούδια γιατί πρέπει να είσαι δημιουργικός, και είναι πολύ θετικό όταν αρέσουν και στον κόσμο. Δεν αγχώνομαι και δεν το σκέφτομαι τόσο πολύ, αλλά όταν βρίσκεσαι στη διαδικασία να φτιάχνεις έναν δίσκο, σκέφτεσαι αν αυτό θα λειτουργήσει καλά και live ή αρχίζεις να σκέφτεσαι περισσότερα πράγματα. Αλλά το πιο σημαντικό είναι να επικεντρώνεσαι σε αυτό που κάνεις εκείνη τη στιγμή.

Πώς ήταν τα πρώτα χρόνια; Σου λείπουν;
Alan: Ναι και όχι. Δηλαδή, δεν είμαι νοσταλγικός. Ακόμα δημιουργούμε πράγματα και φτιάχνουμε αναμνήσεις. Μερικές φορές ο κόσμος λέει «α, ναι, θυμάμαι το 1993». Ναι, θυμάμαι κι εγώ, ήταν βίαιο, δεν υπήρχε τρόπος να κάνεις πρόβες, δεν υπήρχαν συναυλίες. Τώρα είναι καλύτερα για μένα.

Γιατί πιστεύεις ότι ο κόσμος θεωρεί πως τα πρώτα χρόνια είναι πάντα καλύτερα και πιο αληθινά;
Alan: Δεν ξέρω, νομίζω επειδή τότε είσαι νέος, η μπάντα είναι νέα και σου θυμίζει την εποχή που ήσουν 19 χρονών. Σου θυμίζει πολλά πράγματα. Το περισσότερο heavy metal στην καλύτερή του μορφή έχει γραφτεί από νέους άντρες. Κοίτα τους Megadeth, Slayer, Iron Maiden ή όποιον άλλο θέλεις. Όταν είσαι νέος είσαι ατρόμητος· με τη μέση ηλικία έρχεται και η αμφιβολία, αλλά εγώ προσπαθώ να συγκεντρώνομαι στη δύναμη και στην ισχύ.

Η μπάντα δημιουργήθηκε το 1987…
Alan: Όχι, όχι ακριβώς.

Εντάξει, αυτή είναι η ιστορία που ξέρουμε…
Alan: Ναι, η μπάντα είχε κάνει κάποια live, αλλά δεν ήταν ακριβώς οι Primordial. Έπαιζαν διασκευές από Misfits και DRI, μαθαίνοντας ουσιαστικά κιθάρα.

Άρα ήταν κάτι διαφορετικό.
Alan: Ναι, το 1988 προσπάθησαν να παίξουν death metal αλλά ήταν απλώς παιδιά, οπότε η μπάντα ουσιαστικά ξεκίνησε το 1991. Εγώ μπήκα γιατί ένιωθα ότι ήθελα να προσπαθήσω να φτιάξω μουσική.

Τι προβλήματα αντιμετωπίζεις κάθε μέρα με τις μπάντες στις οποίες συμμετέχεις;
Alan: Λοιπόν, δεν είμαστε επαγγελματική μπάντα, κι αυτό είναι πρόβλημα. Δεν ζούμε από αυτό. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι έχουμε οικογένειες, παιδιά και πολλές υποχρεώσεις.

Άρα, χρόνος και χρήμα;
Alan: Ναι, χρόνος και χρήμα. Επίσης, τα αεροπορικά είναι 2-3 φορές ακριβότερα απ’ ό,τι ήταν πριν από 7 ή 8 χρόνια, αλλά κάνουμε ό,τι μπορούμε.

Είσαι πολύ κοντά στους οπαδούς σου. Σου έχουν γίνει ποτέ ενοχλητικοί;
Alan: Όχι, εννοώ, ξέρεις, όταν συναντάς κάποιον που είναι τελείως μεθυσμένος, τότε ναι, είναι ενοχλητικό. Είναι ενοχλητικό είτε είμαι σε μπάντα είτε όχι. Αλλά γενικά είμαι αρκετά καλός στο να διαχειρίζομαι τέτοια πράγματα. Καταλαβαίνεις τον κόσμο και αφιερώνεις λίγο χρόνο για φωτογραφίες, αυτόγραφα. Είναι εντάξει. Συνήθως δεν κρυβόμαστε στα backstage. Αλλά γίνεται λίγο πιο δύσκολο όσο μεγαλώνεις. Παρ’ όλα αυτά, στο τέλος της ημέρας πληρώνομαι για να έρθω σε άλλη χώρα και να παίξω τραγούδια που έχω δημιουργήσει.

Μετά από τόσα χρόνια, όντας μέλος των Primordial αλλά και άλλων συγκροτημάτων, πώς νιώθεις για τον εαυτό σου; Είσαι ικανοποιημένος;
Alan: Αν ήμουν ικανοποιημένος, θα είχα σταματήσει τώρα αμέσως (χαχα). Άρα η απάντηση είναι όχι. Είμαι πολύ αποφασισμένος, εξακολουθώ να έχω μεγάλη συγκέντρωση και επιμονή, και να κάνω διαφορετικά πράγματα. Προφανώς δεν έχω χάσει ποτέ τον θυμό, την καυτή ενέργεια και την οργή. Επίσης, δεν έχω διακόπτη “off” για να χαλαρώσω για λίγες μέρες. Είναι πολύ δύσκολο, είμαι πάντα σε λειτουργία, κι αυτό είμαι. Πρέπει να κάνω όλα αυτά τα πράγματα. Αυτός είναι ο τρόπος μου, deal with it.

Υπάρχουν καθόλου σχέδια για νέο άλμπουμ των Primordial;
Alan: Όχι, ούτε καν. Μόλις βγάλαμε έναν. Πρέπει να περιμένουμε 3 ή 4 χρόνια. Ποιότητα, όχι ποσότητα.

Σκέφτηκες ποτέ ότι οι οπαδοί θέλουν νέο άλμπουμ, οπότε πρέπει να το γράψεις;
Alan: Όχι, ποτέ. Απλώς κάνουμε αυτό που κάνουμε.

Πώς προέκυψαν οι Dread Sovereign;
Alan: Επειδή είμαι σκατένιος κιθαρίστας και έγραψα όλα αυτά τα σκατένια riffs και τελικά ήθελα να το κάνω. Είχαμε λίγο ελεύθερο χώρο από τους Primordial και ήθελα να κάνω κάτι, οπότε το έκανα.

Θα ηχογραφήσετε άλλο ένα full-length άλμπουμ;
Alan: Δεν ξέρω. Απλώς το κάνεις (χαχα).

Αυτό είναι που μου αρέσει σε σένα (χαχα).
Λοιπόν, πώς αντέδρασε ο κόσμος στη νέα σου μπάντα; Τους άρεσε το άλμπουμ;
Alan: Σε κάποιους άρεσε. Δεν το ήξεραν όλοι. Κάποιοι το ξέρουν, κάποιοι όχι, κάποιοι το προτιμούν. Δεν με νοιάζει και πολύ. Απλώς ήθελα να κάνω έναν δίσκο επηρεασμένο από Venom και Cirith Ungol. Δεν δίνω δεκάρα, νομίζω ότι ακούγεται καταπληκτικό και φαίνεται καταπληκτικό. Είμαι πραγματικά περήφανος γι’ αυτό. Δεν είναι Primordial, είναι κάτι άλλο.

Εντάξει Alan, αυτά προς το παρόν. Σε ευχαριστώ για αυτή τη συνέντευξη. Οι τελευταίες λέξεις είναι δικές σου.
Alan: Κανένα πρόβλημα, είμαι σίγουρος ότι θα σε ξαναδώ πολύ σύντομα!