Slayer – Repentless

by MetalRevolt on March 11, 2018
Item Reviewed

Slayer – Repentless

Author
Full Review

Thrash. Slayer. Τίποτα δεν είναι πιο άρρηκτα συνδεδεμένο στον κόσμο της μέταλ. Μετά την μεγάλη απώλεια του Hanneman και την θορυβώδη αποχώρηση του Lombardo, τι είναι αυτό που ωθεί το συγκρότημα στη συνέχιση του έργου τους? Την Παρασκευή θα αποδείξουν ξανά, με το 11ο άλμπουμ τους το γιατί είναι οι ιδρυτές της extreme σκηνής. Εμείς σας λέμε τις εντυπώσεις μας τρεις μέρες νωρίτερα.

Τα χρόνια, από το 2011 και ύστερα, ήταν πολύ δύσκολα για τους Αμερικάνους. Η αποχώρηση δύο βασικότατων μελών ίσως να έφερνε σε τέλμα την οποιαδήποτε άλλη μπάντα, αλλά όχι τους Slayer. Όχι μόνο βρήκαν νέους συνεργάτες στα πρόσωπα των Gary Holt και Paul Bostaph, και οι δύο μέλη των Exodus, αλλά και με μετακόμιση από την προηγούμενή τους εταιρία παραγωγής στην ανεξάρτητη, πασίγνωστη Nuclear Blast.

Το πρώτο πράγμα που θα παρατηρήσει κανείς από το πρώτο δευτερόλεπτο του δίσκου, είναι η καθαρότητα στον ήχο. Η δουλειά του Terry Date (Bring me the Horizon, After the Burial, Unearth κ.α.) είναι ολοφάνερη. Σφιχτή παραγωγή, με μοντέρνα επεξεργασία ενώ ταυτόχρονα κρατάει το ύφος που έχουν οι ίδιοι οι Slayer ορίσει. Οι κιθάρες ηχούν άριστες και τα παιξίματα είναι πιο συγκρατημένα και τεχνικά εκτελεσμένα από τους προηγούμενους δίσκους. Η διαφορά στον ήχο του Holt από τον Hanneman είναι ολοφάνερη. Πιο μαζεμένος ήχος, χωρίς υπερβολές στις ρυθμίσεις και λάθη στα κιθαριστικά μέρη. Όλα τα τραγούδια του δίσκου είναι σαφώς μελωδικότερα από τους προηγούμενους παρ’όλο που είναι συντεθειμένα από τον Kerry King, πράγμα που ο ίδιος δικαίολογησε σαν ”οι φανς δεν είναι έτοιμοι για την συμμετοχή του Gary στη συνθετική διαδικασία”.

Από την μεριά των κρουστών και των φωνητικών, παλιά μου τέχνη κόσκινο. Χέρια και πόδια να δουλεύουν σαν δράπανα, και ο λαιμός του Tom να γράφει υπερωρίες. Στιχουργικά, ο δίσκος κινείται σε ασυνήθιστα χαμηλά επίπεδα μισανθρωπισμού από αυτά που μας έχουν συνηθίσει. Ο ίδιος ο King ανέφερε ότι το κομμάτι Piano Wire είναι η τελευταία σύνθεση του Hanneman πριν τον θάνατο του.

Εν κατακλείδι, το Repentless είναι ένας δίσκος που παρά το ότι δε φέρνει τίποτα νέο, δε μας ενδιαφέρει γιατί είναι Slayer. Απόλυτη ηχητική καταστροφή σε συνάδεια με όσα μας έχουν συνηθίσει εδώ και τρεις δεκαετίες. Είναι γεγονός οτι η αποχώρηση Hanneman/Lombardo ηχεί παντού μέσα σε αυτό το δίσκο, αλλά ακόμα και αν έγινε κάτω από δυστυχείς συνθήκες, αποδεικνύεται πως ήταν για καλό. Οι φανς, και όχι μόνο, του είδους θα το απολαύσουν και με το παραπάνω το 11ο αυτό έργο του συγκροτήματος. Δυνατή κυκλοφορία, βαριά παιξίματα, ώριμη παραγωγή και ένας δίσκος που σφύζει από επαγγελματισμό.

What's your reaction?
LOL
0%
Cheers
0%
What!?
0%
Meh...
0%
Sad
0%
RAGE!
0%
Comments
Leave a reply

Leave a Response

Latest Headline
 
Black Light – Map of Truth (single)
July 11, 2018
Reviews
READ STORY
Explicit Content
89%

Black Light – Map of Truth (single)

90%

Whatever End – A Birth of Loss

Desert Near The End – Hunt For The Sun

85%

Karma Violens – Serpent God

Megadeth – Dystopia

Daphne and the Fuzz

90%

Fallen Arise – Adeline

85%

Electric Litany – Enduring Days You Will Overcome

80%
100%

Nytt Land – Oðal

Kvelertak – Nattesferd

Colemesis – Vivisección

80%

Memorain – Duality Of Man

80%
89%

Slayer – Repentless

Mille Petrozza (Kreator) interview: “Έχουμε τη χειρότερη κυβέρνηση στο κόσμο. Εμείς οι Γερ...

90%

Gloryhammer – Space 1992: Rise Of The Chaos Wizards

Planet of Zeus – Loyal to the Pack

75.0

Elysion – Someplace Better

85%

Royal Hunt – Cargo

90%

Death Angel – The Evil Divide

90%

Universal Mind Project – The Jaguar Priest

Fonts by Google Fonts. Icons by Fontello. Full Credits here »